De grensovergang tussen Laos en Cambodja was niet zo soepel als die tussen Thailand en Laos.... we werden netjes met een longtailboat vanaf ons guesthouse teruggebracht naar het vasteland, toen bleek de bus vanuit Pakse ergens met pech te staan, vervolgens duurde het nog zeker drie kwartier voor ze dachten van 'Oh, misschien moeten we dan wat anders regelen' en werden we met minibusjes naar de grens gebracht. We hadden al het één en ander gehoord over deze grensovergang, dat ze overal geld voor willen zien en dat het afhankelijk was van wat ze nodig hebben ze een bedrag vragen, maar gelukkig was het allemaal aardig gestroomlijnd. US$2 voor je departure-stempel bij de Laotiaanse immigratie, 100 meter met je tas door niemandsland sjouwen,US$1 voor één of andere medische check-up, vervolgens het visum US$23 en dan nog voor de laatste keer US$1 voor de arrival-stempel bij de Cambodjaanse immigratie.... en toen maar weer wachten op een bus die ons verderop zou brengen. Inmiddels maken we ons allang niet meer druk om dit soort dingen en ja hoor, na een uurtje ofzo kwam er een bus aan.

We waren blij dat we de bus hadden geboekt tot aan Kratie, want Siem Reap was nog negen uur verderop en inmiddels was het al vier uur 's middags! Kratie is niet zo heel bijzonder, maar wel een leuke plek om de reis te breken. We hebben de volgende dag een fiets gehuurd en zijn de Mekong overgestoken naar het riviereiland, Koh Trong. Leuk om even een rondje te rijden, maar er gebeurd er vrij weinig, net als in de rest van Kratie, dus na twee nachten zijn we verder gegaan naar Siem Reap en de tempels van Angkor Wat.

Na negen uur Cambodjaans karaoke en foute Chinese films waren we blij dat we er waren. Landschap van Cambodja is trouwens het tegenovergestelde van Laos, daar is alles bergachtig, Cambodja in net als Nederland een platte pannekoek met rijstvelden ipv weilanden en heel veel water. De eerste dag in Siem Reap hebben we een beetje door de plaats gelopen, overdag flink uitgestorven, maar 's avonds is het in de omgeving van de Pub Street erg gezellig.

Na een dagje niksen, stonden we om 8 uur 's ochtends klaar om naar Angkor WatArea te vertrekken. Als eerste zijn we naar de Angkor Wat geweest, die met die vijf torens. Supermooie tempel, we zullen jullie niet vervelen met alle details en hopelijk snel wat foto's uploaden, die spreken voor zichzelf. We hebben er bijna drie uur rondgelopen. Na Angkor Wat hebben we twee tempels bezocht die half door de jungle verzwolgen zijn, de namen zullen we jullie besparen, maar één is decor geweest voor Tomb Raider, die met al die bomen op de muren dus. Na nog een pyramide-achtige tempel, zijn we naar Angkor Thom gegaan, die voormalige koninklijke stad. Alleen de poorten en de tempels staan er nog, de rest is ook hier verzwolgen en verdwenen in de jungle. Hier staat de Bayon, bekend om zijn 54 torens met op elke toren vier gezichten van, ja onthoudt voor scrabble, de Bodhisattva Avalokiteshvara, die met een serene glimlach naar alle hoeken van het Khmer Rijk kijkt.

Terug bij het guesthouse werd Annemarie niet lekker, waarschijnlijk heeft ze voedselvergiftiging opgelopen, iets met ansjovis en spijkers, don't ask, maar ze voelde zich flink beroerd. Gelukkig was er een aardig Nederlands echtpaar die ons van een flinke voorraad ORS en een kuurtje konden voorzien. We hebben het nog een dag aangekeken, maar aangezien we een pas hadden voor drie op-één-volgende dagen, is Robert de laatste dag alleen op pad gegaan voor de tempels van het grote circuit en de tempel van Banteay Srei. Ook deze tempels waren zeker het bezoeken meer dan waard, dus Annemarie baalde wel een beetje. Ach, gelukkig hebben we de foto's nog!

Vandaag zijn we doorgegaan naar Battambang. Hier blijven we twee nachten en gaan we morgen samen weer op pad naar een aantal tempels in de omgeving en de Bamboo Train, maar dat is voer voor de volgende keer!

Cheers