We hebben de afgelopen twee weken Thailand van zuid naar noord doorkruist op z'n Charley Boormans (van 'Long Way Down' en 'By Any Means').Misschien niet helemaal met elk vervoersmiddel voor handen, maar in ieder geval niet gevlogen en daarbij ooknog ruim een week op het strand gehangen in de Thaise Golf.

Vanaf Langkawi hebben we de boot gepakt naar het Thaise vasteland, Satun wel te verstaan. Vanuit Satun hadden we eigenlijk geenecht plan waar we heen wilde, dus we zijn in Krabi terecht gekomen. Daar was niet zo heel veel te beleven en aangezien we maar eenvisum hadden voor twee weken zijn we na twee nachten doorgereisd naar Koh Samui. Met een minibus, nog een minibus, grote bus, ferry, songtaew en na een uurtje of zeven waren we dan eindelijkin Mae Nam, Koh Samui. Superleuke bungalow gevonden vlakbij het strand en een kroeg op de hoek om voetbal te kijken, hoe relaxt! Na vier dagen relaxen opKoh Samui, met Koh Pha Ngan op de achtergrond, hadden we wel trek gekregen in een bucket (Thaise whisky of wodka met frisdrank voor 200B). Dus wehebben de ferrygepakt naar Koh Pha Ngan en ons direct naar Had Rin begeven. Had Rin is wereldberoemd, want daar wordt de Full Moon Party gehouden en het puilt dan ook uit van de barretjes en beachclubs. Een beetje Chersonissos in Thailand.Na een avondje aan de 'bucket' hebben we besloten dat we liever een biertje drinken, maar het was erg gezellig.

Na vier nachtenKoh Pha Ngan moesten we soort vaart maken, omdat ons visum bijna verliep. Helaas konden we niet voor de Full Moon Partyblijven en zijn wederom met de minibus, ferry, gewone bus, tuktuk en de nachtbus, richting Bangkok gegaan. Daar hebben we nog een dag een beetje gechilldin de buurtvan deKhao San Road. Tweedehands Lonely Planet op de kop getikt, Singha shirt gekocht enlekkere mangoshakes gedronken. Vanuit Bangkok hebben we de nachttrein naar Nong Khai genomen. Een hele belevenis. Op het station moest Robert even slikken toen hij alle backpackers de 2e klaswagon met airco in zag gaan, maar achteraf waren we superblij met onze 2e klaswagon met fan en open raam. Robert had een heerlijke windje de hele nacht, wel inclusief vliegen en motten die naar binnen kwamen vliegen, en Annemarie had zichzelf opgeofferd om in het bovenbedje te gaan liggen met de fan, ook niet verkeerd. Na aankomst in Nong Khai konden we gelijk door naar de grens met Laos, maar we waren een beetje brak en zijn nog een nachtje in Nong Khai in een guesthouse gebleven. Het guesthouse zat aan de Mekong Rivier en het is best een beetje raar om je te realiseren dat aan de overkant van die Mekong Laos ligt. De Mekong is op dit moment namelijk net zobreed als de Lek!

Vanochtend hebben we nog lekker ontbeten en zijn toen onderweg gegaan naar de Thai Lao-Friendship Bridge. We dachten dat het misschien nog wat bureaucratie met zich mee zou brengen, maar alles ging soepel en hebben we er ruim een uur overgedaan van het guesthouse in Nong Khai tot het guesthouse in Vientaine. En niet te vergeten, we hebben het voor het eerst een echt visum in ons paspoort geplakt gekregen!

We hebben onzettend veel zin in Laos! En het eerste wat ons opviel hier, het is hier zo relaxt! Hopelijk kunnen we vandaag of morgen nog wat foto's uploaden van Thailand en over een week of anderhalf een heel nieuw verhaal, over een nieuw avontuur in een nieuw land.

Cheers!