Singapore
We hebben eindelijk alle voormalige Engelsen acher ons gelaten en zijn veilig geland in Singapore. Weer even wennen, het is hier flink warm en vochtig, wel goed voor de schrale winterhanden die we in Australië hadden gekregen.
Ons hostel zit in Little India en is super relaxt. We hebben ons al prima vermaakt hier in Singapore. Niet dat we veel bijzonders gedaan hebben, voornamelijk door de stad geslenterd en gestruikeld over de ene na de andere shoppingmall en in minstens drie verdwaald geraakt. Wat we voornamelijk wel hebben gedaan is lekker gegeten, Indonesisch, Chinees, Indiaas, te veel om op te noemen en weggespoeld met green tea en Tiger Beer. Singapore is één van de duurste Aziatische bestemmingen, maar na Australië, met voor ons een verschrikkelijk ongunstige wisselkoers, is het weer eens lekker goedkoop en we kunnen we wat we teveel hebben uitgegeven in 'New England/Prohibited Island' weer een beetje goed maken.
Nog één nachtje hier en morgenochtend gaan we met de bus richting Melaka, Maleisië. Daar hebben we gepland 4 nachten te blijven en daarna, dat zien wel weer.
Cheers
ps: we zijn zo blij dat we eindelijk in Azië zijn, of hadden jullie dat al gemerkt!
The Great Ocean Road en Melbourne
Onze laatste dagen in Australië zijn aangebroken en we hebben zin om weer eens verder te gaan kijken, want na:
11.663 kilometer te hebben gereden, op tientallen campings te hebben gestaan, een vermogen uitgegeven te hebben aan brandstof, heel veel mooie dingen gezien te hebben (Whitsundays, Uluru-Kata Tjuta etc), lekker gegeten en gedronken te hebben en nog veel meer is het tijd om naar Azië te gaan.
18 mei vliegen we naar Singapore en thuisfront wees gerust, we zijn voorlopig nog lang niet de buurt van Bangkok en als het nog steeds onrustig is gaan we er gewoon niet naar toe, behalve voor de terugreis op 18 augustus dan.
Maar eerst: The Great Ocean Road, and great it is indeed! Het is maar 250 kilometer van Warrnambool naar Torquay, maar we hebben er 3 dagen overgedaan. Om de haverklap staat er weer een bord langs de weg dat er een mooie rotsformatie of iets anders spectaculairs te zien is, om maar een paar dingen te noemen The London Bridge, The Loch Ard Gorge, The Grotto en natuurlijk the 12 Apostles. Het weer zat in het begin niet echt mee, maar werd steeds beter en we hebben zelfs lekker ophet strand gewandeld op onze blote voeten en dat in de herfst! Jullie moeten de foto's maar bekijken, want het is bijna onmogelijk om het te beschrijven.
Daarna: Melbourne. We love Melbourne en we kunnen jullie verklappen, wij vinden het veel leuker dan Sydney. De stad is super relaxt en er hangt een artistieke, alternatieve vibe. We hebben eerst twee nachten in St Kilda gezeten, super fjin hostel trouwens, hersteld ons vertrouwen een beetje en nu zitten we in North Melbourne voor de laatste twee nachten. Tot nu toe hebben we voornamelijk gewoon rondgelopen op straat, want je komt overal wel wat tegen, is het geen Buddha Day dan wel een demonstratie om het homo-huwelijk legaal te maken. Verder zijn we in de Melbourne City Baths geweest, een zwembad uit omstreeks 1850, en we zijn gisteren bij een AFL-game geweest. AFL is Aussie Rules Football en het duurde ons zeker de helft van de wedstrijd om de regels een beetje door te krijgen, maar met hoeveel man ze nu op het veld stonden is ons nog steeds onduidelijk.
Vandaag nog een beetje rondhangen en dan zit het erop, klaar voor het nieuwe avontuur!
Cheers
South Australia - Culinair luilekkerland
WE LOVE SOUTH AUSTRALIA! Zo dat is er uit en we zullen jullie gelijk vertellen waarom.
Onze culinaire tocht door South Australia is begonnen nadat we eerst wat calorietjes verbrandt hebben tijdens de beklimming van Mount Remarkable. 980 meter hoog en 12,2 km. Needwe say more, het was een pittige tocht.
Eerste culinaire stop was the Old Bakery in Stone Hut. We vroegen ons al weken af wat die Ozzies toch lopen te tobben met die meatpies, maar nu weten we waarom!!! Ze maken bij the Old Bakery chunky meatpies om je vingers bij af te likken. Plus nog een heleboel ander lekkers waarbij het glazuur spontaan van je tanden springt. We love it!
Daarna door richting de Clare Valley, Riesling-gebied. Gelukkig waren er een hele hoop cellar doors op loopafstand van de camping en daar hebben we dan ook maar gelijk gebruik van gemaakt. We hebben de oudste cellar door bezocht in de Clare Valley, Sevenhill Cellars, gesticht door de jezuieten ergens rond 1850. Heerlijke wijn geproefd (en gekocht) en rondgewandeld op de schitterende wijngaard. Volgende dag hebben we de wandelschoenen weer aangetrokken en zijn we naar Stone Bridge Cellars gelopen. Heerlijke echte houtovenpizza, maar nog lekkerder en verrassender, een rode sparkling Shiraz. Heerlijk!!!! Laatste stop in de Clare Valley, Neagles Rock Cellars, ook weer heerlijke wijn en een zeer enthousiaste eigenaar. We love the Clare Valley.
Op onze tocht naar Adelaide hebben we een detour gemaakt door de Barossa Valley. Deze keer niet voor de wijn, maar voor Maggie Beer's Farmshop en lekkere kaasjes! Maggie Beer schijnt wereldberoemd te zijn in South Australia en ze heeft een winkel in de Barossa Valley met allemaal lekkere hapjes. Nu horen we jullie al denken, dat lusten ze wel. Duckpate met sherry en greenpeppercorn anyone??? Verder hebben we een kaaswinkel gevonden waar ze nog met de hand kaas maken van melk van lokale boeren. Wederom we love it!
In Adelaide hebben we weer eens lekker op het terras gezeten en de Central Market onveilig gemaakt. Central Market is een overdekte markt waar je bijna alles kunt krijgen. Met onze aankopen zijn we op een Asian foodcourt neergeploft en hebben wevoor het eerst Koreaans gegeten. Lekker!! 20 minuten van Adelaide CBD sta je al in de Adelaide Hills. Wij zijn naar Hahndorf gereden, ja inderdaad, German heritage, en hebben zelf aardbeien geplukt. Dezelfde aardbeien hebben we de volgende ochtend in 1 keer opgegeten (ruim 7 ons, lekker).
Laatste stop voor de grens met Victoria, Coonawarra. Ja, die van de rode wijn. Wederom een wijnhuis bezocht en een fles op de kop getikt, het begint bijna vervelend te worden. Ook hadden ze een tentje met de meest lekker koffie, warme chocolademelk, verse sapjes, smoothies en platters vol met local produce. We waren snel het herfstweer vergeten, want herfst is het hier.
Nu nog Victoria en Melbourne en dan pakken we onze tassen voor onze vlucht naar Singapore op 18 mei.
Cheers!
Mission completed: Townsville-Port Augusta is behaald!
Onze ' barre' tocht is op zijn einde. 3000 kilometer dwars door de Outback met alleen roadtrains en vliegen als gezelschap. O ja, en ook af en toe een roadhouse en een Highway Chapel. Je kunt hier werkelijk kilometers spookrijden zonder dat je op de radio komt.
Vanuit Townsville zijn we vertrokken richting Tennant Creek via de 'Overlanders Way', waar we 5 dagen/4 nachten over gereden hebben. We hebben onderweg een paar stops gemaakt in oa Charters Towers, plaatje ziet er super leuk uit, maar kan iemand ons vertellen waarom het zo verschrikkelijk uitgestorven is, en Mount Isa. Mount Isa is echt een aparte eend in de bijt. Ligt daar ineens 900 kilometer het binnenland in een stad met een Woolworths en een Coles, tankstations met normale prijzen en een gigantische mijn die boven het stadje uittorent.
Vanaf Tennant Creek hebben we de Stuart Highway genomen, die we helemaal tot Port Augusta zouden gaan volgen. Tennant Creek hebben we snel achter ons gelaten. Niet om het één of ander, maar de Aboriginals die we op straat hebben gezien zijn volgens ons niet de juiste afspiegeling van de gemeenschap. Ze hangen alleen maar rond op straat en zien er uit als een stel tokkies. Nu vallen ze ook tussen de wal en het schip in, maar ze krijgen ook een heleboel steun en compensatie van de Australische overheid. Volgens mij willen die 'hang'-Aboriginals gewoon niet.
Eerste stop op de Stuart Highway, de Devils Marbles. Een vallei helemaal vol met graniete rode 'knikkers' (marbles). Er was ook een campsite bij zodat we zowel sunset als sunrise konden meemaken. Geweldig! Het leuke van de Devils Marbles is, dat je er gewoon op mag klimmen en er tussen mag rond dwalen. De pit-toilets warenalleen de meeste smerige tot nu toe. Er kwamen ook continue wespen uit vliegen size libelle. Jak, we gaan we even in de bosjes. Niet dat je weet wat daar rondloopt, maar toch!
Tweede stop: Alice Springs. We hebben weer een nachtje op een echte camping gestaan en het Alice Springs Desert Park bezocht. Deze soort van dierentuin heeft diverse woestijnlandschappen nagemaakt met de bijbehorende dieren. Je kan zelf met een audioguide door het park lopen en ze hebben een bird of prey-presentatie. Erg leuk! Alice Springs is zelf ook wel oke, het heeft weer een supermarkt, wat kroegen en redelijk normale brandstofprijzen.
Derde stop: West MacDonnell Ranges. Zoals de naam het al zegt, west van Alice Springs. Het is een natuurgebied met waterholes, rivierbeddingen (zowel droog als nog met een beetje water), en gorges. Echt supermooi! Als het zonlicht in de gorges valt lijkt het wel of ze in de brand staan zo rood. En we hadden weer een geweldig kampeerplek bij Ellery Creek Big Hole, één van de permanente waterholes waarin je kan zwemmen. Heerlijk na een lange warme dag in de woesterij.
Vierde stop: Uluru-Kata Tjuta NP. Wel het paradepaardje van de Outback en it was worth the drive! Eerst kom je Mt Conner tegen. Ziet er al best indrukwekkend uit, maar niets kan je voorbereiden op 'the Rock' (Uluru/Ayers Rock). We hebben in de ochtend de Basewalk om de Uluru gedaan. En wandeling van 10,6 kilometer waarbij je de rots helemaal rondloopt. Gelukkig waren we op tijd gaan lopen, want rond elf uur werden de vliegen echt heel vervelend en zijn we snel naar de camping 'gevlucht'. 's Avonds terug voor de zonsondergang, echt schitterend en de volgende ochtend hetzelfde ritueel voor zonsopkomst. Ook bij Kata Tjuta (de Olga's) hebben we een mooie wandeling gemaakt, the Valley of de Wind-walk van 7,4 kilometer. Iets uitdagender, maar je loopt wederom echt tussen de rotsen door.
Vijfde stop: Coober Pedy. Zoiets vreemds en bijzonders hadden we nog nooit gezien. Kilometers voor je bij de plaats bent zie je al grote hopen steengruis in diverse kleuren waar ze naar opalen graven, want Coober Pedy is 'the Opal Capital of the World'. Tevens woont ook 80% van de bevolking onder de grond. Dat willen we zien! We hebben een ondergrondse kerk, een ondergrondse woning en een ondergrondse boekwinkel bezocht. Zelf zijn we ook een nachtje ondergronds gegaan en hebben ons bedje uit Barbarella gehaald en geslapen op de Undergrond Camping. Een superleuke ervaring!
Final stop: Port Augusta. Onderweg naar Port Augusta zijn we echt helemaal niks tegengekomen, alleen een paar emus, dode kangaroos en dode koeien, maar we hebben het gehaald!!! In Port Augusta hoopte we weer nachtje gratis te staan, hadden een mooi plekje gevonden, dachten we. Lagen we net lekker op bed, klopt oom agent op het raam. Hij had bad news, we mochten er namelijk niet staan, maar hij had ook good news, hij wist waar wel mochten staan, dus eigenlijk was hij best wel relaxt.
En nu zijn we in South Australia, een waar culinair wonderland, maar daar de volgende keer meer over, net als foto's, want hij herkent onze USB stick hier niet, dus die houden jullie tegoed!
Cheers!
Rondje Cairns
Op dit moment zijn we in Townsville en zijn we ons aan het voorbereiden om een 'barre' tocht door de Outback te maken. Maar eerst een korte beschrijving van onze beslommeringen van de afgelopen paar dagen.
Vanuit Airlie Beach kwamen we eerst in Townsville terecht, een beetje shoppen, beetje internetten, beetje in de Rockpool rondhangen, want hier mag je ook de zee niet in vanwege de stingers, en na een nachtje slapen op één van campings in de buurt zijn we richting het noorden gereden.
In Innisfail hebben we een commerciële krokodillenfarm bezocht, die handtasjes fokken voor oa Gucci. Ook hadden ze wat Eastern Grey-kangaroos rondhoppen (die maar al te graag uit je hand wilden eten), Dingo's (zijn toch best wel schattig), Cassowarries (the world's most dangerous bird) en nog wat ander Aussie wildlife. We hebben allebei een 1-jaar oude 'saltie' beet gehouden. Salties zijn de gevaarlijkste krokodillen in de wereld, maar deze was nog handelbaar, dus we hebben niet met hem geworsteld! Verder hebben ze de big salties nog even uit het water gelokt met halve kippen, jummie! Het was echt supergaaf om deze prehistorische beesten te zien!
Na Innisfail zijn we richting Cairns gegaan. Cairns is best een leuke stad, maar je hebt het volgens ons pas echt naar je zin als je naar het Great Barrier Reef wilt of hardcore wil stappen of allebei. En daar hadden wij eigenlijk niet zo'n zin in, dus na één nachtje Cairns zijn we weer teruggereden richting Townsville via de Atherton Tablelands. Supermooi landschap met een fijne bijkomstigheid, het is er een stuk koeler dan in Cairns! We hebben zelfs een echte boomkangaroo gezien. Ja, die zijn er ook nog! We hebben hem alleen niet op de foto gezet, omdat het echt zeikte van de regen.
En nu zitten we dan weer in Townsville om inkopen te doen en jullie even een laatste update te geven. Het was eerst onze bedoeling om Barbarella in te leveren in Cairns en vanaf Cairns naar Darwin te vliegen, maar zoals gewoonlijk, hadden we dat veel eerder moeten regelen en waren de tickets inmiddels best wel duur. Dus hebben we Spaceships gemaild en de huur verlengd tot Melbourne en gaan we dus die 'barre' tocht door de Outback helemaal zelf rijden. We hebben er echt super veel zin in, want we hebben de kust nu wel gezien, lees: we zijn gruwelijk verwend, haha! We hebben geen idee of we een beetje internetcafé tegenkomen, maar zodra we er één kunnen tackelen, zullen we gelijk een update geven.
Cheers!
Roadtrip Bundaberg-Airlie Beach
Ten eerste: voor degene die het nog niet wisten, de baby van Roeland en Arlette is 7 april geboren en ze heet Isabelle. We zijn echt super trots hier aan de andere kant van de wereld!
Ten tweede: We hebben een kater.
En dan is hetnu tijd voor een nieuw blog over onze roadtrip hier in Australië.
Laten we beginnen in Bundaberg. Bundaberg is bekend om zijn Gingerbeer en zijn dirty dark Bundaberg Rum. En je bent alcoholist of je bent het niet, dus we hebben ons zelf onderworpen aan een a'rum'a-therapie en hebben Barbarella in een rap tempo richting de Bundaberg Distillery gereden. We hebben een rondleiding gekregen door de Distillery waarbij het hele rumproces, van suikerriet tot het uiteindelijke eindprodukt, aan ons voorbij kwam. En natuurlijk mochten we ook proeven!
Na een nachtje in de buurt van Bundaberg gebivakkeerd te hebben, zijn we doorgereden naar Agnes Water/Town of 1770. Hier hebben we weer lekker 3 dagen op het strand gehangen, voorlopig onze laatste kans om zonder stingersuit in de zee te zwemmen. Verder hebben we hier vrij weinig uitgevoerd, dus echt veel te vertellen is er niet.
Vervolgens hield het hier tot aan Mackay een beetje op in de Lonely Planet. We hadden al op de kaart zitten kijken en het was best nog wel een eind naar Mackay, is er dan niks te beleven onderweg? Uhm, het antwoord is nee en de reden dat de Lonely Planet niks heeft beschreven is, er is helemaal niks! Alleen maar een weg door de bush. Wel de eerste keer dat we echt in een stereotype Australisch landschap rondreden. We hebben twee nachten een camping gepakt langs de Bruce Highway en zijn op ons gemak doorgereden naar Airlie Beach.
Airlie Beach is 'the place to be' als je naar de Whitsunday Islands wilt gaan en dat was ook juist onze bedoeling! Na een beetje rondkijken in de hoofdstraat naar de mogelijkheden, hebben we een 3 dagen/2 nachten trip geboekt op eenschip genaamd Southern Cross. De Southern Cross is een zeiljacht uit de jaren '70 en heeft als Challenger meegevarenin de America Cup. Na twee dagen een beetje in het zwembad op de camping en de Airlie Beach Lagoon rondgehangen te hebben, was het eindelijk zo ver om te gaan!
Het was echt super gaaf!! We hebben op meerdere plekken bij de Whitsunday Islands gesnorkeld, hebben een heleboel koraal, vissen en stingraysgezien, maar het hoogtepunt was toch wel het moment dat er drie zeeschildpadden onder ons op de bodem een poetsbeurt kregen van de lokale vissen-wasstraat. We hebben twee nachten voor anker gelegen in de verlaten baaien, hebben één van de mooiste stranden ter wereld bezocht (Whitehaven Beach), heerlijk met ons handdoek op het dek gelegen, het was echt in één woord geweldig!!! Dus iedereen die ons gesponsord heeft voor onze reis, en een special thanks to tante Francien en Wim, jullie hebben ons een onvergetelijke ervaring gegeven!
Maar nu zullen jullie nog wel denken, ze hadden toch een kater? Uhm, ja. Het is hier een beetje traditie dat iedereen nog een avond helemaal los gaat na dat de boot weer heeft aangemeerd in de marina. We kunnen jullie vertellen, het was erg gezellig hier in Airlie Beach!
Helaas nog even geen foto's. Annemarie heeft het verkeerde snoertje meegenomen en aangezien we een kater hebben en het veel te warm is, hebben we geen zin om terug te lopen om het snoertje bij Barbarella op te pikken. Dus die houden jullie nog van ons tegoed.
Vandaag gaan we weer verder richting het noorden. We weten nog niet precies waar we vanavond zullen gaan overnachten, maar we zien het wel. Wat een heerlijk gevoel om geen plannen te hebben, haha!
Cheers!
Roadtrip Byron Bay-Bundaberg
Hi mates, we hebben weer een internetcafé gevonden, dus ga er maar weer voor zitten!
Vanuit Byron Bay zijn we richting Nimbin gegaan, met wel een wat hoger verwachtingspatroon dan van Byron Bay. De rit er na toe was echt mooi, door heuvelachtig landschap met hier en daar al wat flowerpower aan de weg. Aangekomen in Nimbin zag de hoofdstraat er ook super flowerpower uit en zagen we de ene na de andere shopownermet dreadlocks en blote voeten langs hobbelen. Eerst even een kampeerplekje opgezocht en het plaatsje in. Nimbin is ook de enige plek in Australië waar softdrugs gedoogd zijn en we werden nog net niet achtervolgd door gehaaide paddo en wietverkopers, het werd al iets minder relaxt. We zijn een klein museum ingelopen wat helemaal vol stond met allerlei flowerpower en new age stuff, Achterin zaten wat mensen wiet te roken met een pijp. Dus wij dachten, laten we kijken of dat we misschien wat voorgedraaids kunnen krijgen om de hele Nimbin-beleving te ervaren, maar de wietverkopers waren nog gehaaider dan degene die we op straat al waren tegengekomen en verre van relaxt meer, weet je wat, laat maar!
De volgende dag zijn we de heuvels ingegaan bij Nimbin richting Nightcap NP om een hike te maken. Het was voor het eerst dat we echt goed moesten kijken waar het pad heen ging, maar wel wat avontuurlijker, maar het kan nog avontuurlijker, want halverwege lag er ineens een flinke slang op ons pad en we konden er niet links of rechts omheen, dus wat doe je dan. Je maakt een foto en maakt daarna rechtsomkeert. Achteraf bleek het een python te zijn, die waarschijnlijk z'n ontbijt lag te verteren, but you never know. Terug bij de auto dacht Annemarie dat ze muggenbulten had opengekrabt op haar been, want er zat bloed op haar broek, maar toen ze haar broekspijp omhoog rolde kwam er een dikke bloedzuiger uitvallen. Jak!!! Bleek dat er nog twee op haar been zaten en er nog een stuk of vijf, zes op en rond ons uitkeken voor een quick snack. Snel weg hier!!!!
Vanaf Nightcap NP zijn we snel richting de kust gegaan en de grens van New South Wales en Queensland. Een groter contrast konden we niet hebben aangezien in Surfers Paradise de hotels en appartementen nog net de hemel niet raken. Wel leuk om te zien, maar niet om te blijven, dus de Lonely Planet geraadpleegd en een detour gemaakt naar North Tamborine. Oftewel 'the Green behind the Gold'. De beste detour tot nu toe! We kwamen op een superrelaxte camping terecht en er bleek echt meer dan voldoende te doen te zijn om je een paar dagen te vermaken. We hebben de Tamborine Mountain Distillery bezocht waar ze hele lekkere likeur en wodka maken. We hebben lekker allerlei drankjes geprobeerd (wattle toffee, lemon myrtle, lavender, eucalyptus) en een flesje meegenomen. Verder barstte de plaats bijna uit zijn voegen van de deli's (fudge, kaas, olijven etc) en hebben we de Fudge Heaven een grote voorraad fudge ingeslagen, nou of er een engeltje op je tong piest!
Maar hoe leuk het ook was, we waren wel weer toe aan wat beachtime en zijn richting de Sunshine Coast gereden en weet je wat? De zon scheen, nou dat is boffen, met je handdoek richting het strand dan maar.... uhm.... een dag of drie! We waren eigenlijk van plan om vanaf de Sunshine Coast de trein te pakken voor een dagtour Brisbane, maar we waren onderweg naar het station en we hadden eigenlijk helemaal geen zin om met dat warme weer naar de stad te gaan, dus snel terug naar het strand, met nog wel een stop bij de Glass House Mountains Lookout, mooi uitzicht!!!!
Na drie dagen Sunshine Coast hebben we Barbarella weer ingeladen en zijn we richting Noosa gegaan. Leuk!!!! Dit is voor het eerst dat Lonely Planet, wat ons betreft, echt gelijk heeft! We hebben een klein stukje boardwalk gedaan in Noosa Heads, want daar zouden koalas zitten, maar het was zo warm dat we terug zijn gelopen over het strand en Barbarella naar Sunshine Beach hebben gereden. Daar waren we wel heel enthousiast in de zee aan het spartelen dat we ineens geen zand meer onder onze voeten hadden en de lifeguard al aan de waterlijn heen en weer aan het ijsberen was. Snel terug naar de handdoek! Dezelfde middag zijn we nog doorgereden naar Rainbow Beach, want we hadden een tour geboekt naar Fraser Island.
In Rainbow Beach hebben we eerst nog een dag lekker gerelaxt op de camping, zijn naar Carlo Sandblow geweest in Great Sandy NP (een grote zandverstuiving met allerlei kleuren zand), hebben we's middagsop het strand gelegen en hebben de meeste lekkere pizza gegeten (zalm, spinazie, mascarpone is echt een wereldse combi!).
En toen was het tijd voor onze tour naar het Frase(r)(lijke) Island! Wat een topdag! We hebben flink gehobbeld op alle zandpaden, 90 kph gereden op 75 Mile Beach, gebadderd in Lake Mackenzie, het scheepswrak van de Maheno bewonderd, de Pinnacles (Coloured Sands) gezien en in Eli Creek onze voeten afgespoelt. En niet te vergeten een heerlijke Aussie Style BBQ! Achteraf was het dus allemaal niet zo vreselijk, haha!
Nu zijn we in Bundaberg en gaan we kijken wat hier te beleven is en hoe we het Paasweekend gaan overleven. Het is namelijk kei-hoogseizoen met Pasen en we hebben geen camping gereserveerd ofzo, dat wordt gratis, maar basic overnachten een paar dagen, ook weer een keer leuk!
Cheers!
Een oproep: we hebben trouwens helemaal uitgevonden hoe Skype werkt, dus wie het leuk vind om onze bruine koppen te zien, sms Anne ff of mail ons dan kunnen we een date plannen.
Roadtrip Sydney-Byron Bay
Daar zijn we eindelijk weer, jullie zitten natuurlijk met smart op een update te wachten! Wacht niet langer, want hier is die update dan eindelijk!
Ten eerste wil Annemarie iedereen bedanken voor de lieve sms-jes, krabbels via Hyves, mails, berichtjes via reismee.nl en telefoontjes met haar verjaardag! (Annemarie: en al mijn lieve vriendinnetjes bedankt voor de fotoruimte die jullie me cadeau hebben gedaan, ik zal jullie zo belonen met een hoop nieuwe foto's, ik mis jullie, maar ik kom voorlopig nog niet naar huis!)
Nou, waar waren we gebleven. De laatste dag in Sydney was het helaas geen strandweer, dus Bondi hebben we maar gelaten voor wat het is (een strand en daar hebben ze hier genoeg van), maar we zijn wel naar het grootste IMAX theater ter wereld geweest naar Alice in Wonderland 3D (thanx Mels en Lon)!!
Maar daarna het spaceship opgehaald, genaamd Barbarella en we hebben haar gelijk naar de Blue Mountains gereden, ongeveer twee vanaf Sydney. En daarna hebben we haar ook maar gelijk op een bushcamping in het National Park geparkeerd, via een dirtroad van 5 km, wat eigenlijk niet mag van de verhuurmaatschappij, ssstt niet verder vertellen dus. We zijn er twee dagen blijven hangen en het was er echt supermooi! We hebben nog een hike gedaan van een uur of twee en natuurlijk de Three Sisters bezocht, verplichte kost!
Na twee nachten in de bush waren we wel weer toe aan een warme douche en zijn we weer richting de kust gegaan.... waar het pijpestelen regende! Hebben wij dat! Snel ergens overnacht en de volgende dag doorgereden tot de zon ging schijnen. Dit was in Port Macquarie en aangezien we daar 24 uur (ook overnight) bij het strand mochten staan voor niets, zijn we daar maar 3 nachten blijven plakken. Heerlijk op het strand gelegen en 16 maart was Annemarie jarig en die heeft nog nooit met haar verjaardag op een strand kunnen liggen, waar het ook daadwerkelijk strandweer was, dus een beter verjaardagcadeau kun je niet hebben toch? (Afgezien van dat zandkasteel wat Robert niet wilde bouwen)
Na Port Macquarie zijn we naar Nambucca Heads gereden en vlakbij overnacht op wederom een bushcamping met wel hele vreemde bewoners. 1. Een local die al teut was van de Jim Bean toen we aankwamen (15.30 uur) en die een stemgeluid had van een overvliegende Jumbojet 2.Een kookaburra die van lamskebab houdt. Uitleg: Robert had lekker een paar lamskebab gebakken waarvan er nog 1 te wachten lag om opgegeten te worden, de kookaburra had deze allang gespot en op het moment dat Robert hem wil pakken om op te smikkelen kwam deze koekebakker in actie en pikt hem net voor Robert's neus weg.
Vanaf de kust zijn we een stukje het binnenland in gegaan via, speciaal voor Dinie, de Waterfall Way en Dorrigo NP. Een supermooi national park met World Heritage Gondwana Rainforest, is best bijzonder. We hebben een mooie hike gedaan van 2,5 uur dwars door het park naar een paar mooie watervallen. Daarna hebben we een bushcamping opgezocht in Cathedral Rock NP, wat een dingo reservaat bleek te zijn. Robert had 's avonds een mooi kampvuurtje aan, maar Annemarie scheet peuken dat er ineens een dingo in haar broek zou hangen. Nergens voor nodig natuurlijk, maar ja, het was er echt pikkedonker en dan hoor je alles!
Via een mooie route, waar geen eind aan leek te komen, terug richting de kust. We hebben weer een nachtje gratis (welliswaar illegaal, sssttt) overnacht in Yamba, waar we kapot werden gestoken door de muggen (waarschijnlijk was dat onze straf), maar waar wel wel weer lekker op het strand hebben gehangen. Volgende dag naar de plaats ernaast gereden, Angourie, waar de echt big boys aan het surfen waren. Dan lijkt het zo makkelijk, zucht! Verder richting het noorden langs de kust naar Ballina. Daar hebben we maar weer een echt camping opgezocht met warme douches en een wasserette. Heerlijk een beetje op de camping rondgehangen. We hadden zelfs geen zin om naar het strand te gaan en hebben een duik genomen in het zwembad.
Vandaag zijn we vanuit Ballina via de kustweg richting Byron Bay gereden, waar we nu dus zijn. Onderweg nog een stop gemaakt in Lennox Head, 7 Mile Beach gecheckt (wederom een mooi strand) en een duik genomen in Lake Ainsworth, waar het water helemaal bruin is van de tannine van de tea trees die er om heen staan. Eigenlijk gewoon een grote kop thee dus, schijnt erg goed te zijn voor je huid. Vannacht blijven we in Byron Bay, voormalige hippie enclave, waar je nu niks meer mag, niet met je hond op het gras, niet met je fiets op het gras, niet kamperen op het gras, dus we zitten op een veel te dure camping. De vibe is hier wel relaxt hoor, maar iedereen wil graag de hippie in zichzelf naar boven halen, maar dan wel met z'n honderden tegelijk! Morgen gaan we weer een stukje het binnenland in, richting Nimbin. Dat zou nog wel de echt hippie-vibe moeten hebben en er zijn een paar mooie national parks, maar dat is voer voor de volgende keer.
En nu is het tijd voor een heleboel foto's!
Cheers